Królowa Amazonek chcąc uprzedzić nadciągającą i nieuchronną klęskę, nie mając zamiaru żywa wpaść w ręce Achajów, planuje samobójstwo. Nawet odesłanej przez Heraklesa Martesji nie udaje się odwieść matki od tych myśli. Siostra władczyni tymczasem przekazuje królewskie miecz i pas wielkiemu herosowi. Bohater jednak uznaje je za własność Artemidy i nie chcąc narazić się bogini, odmawia ich przyjęcia. Mocnym argumentem, jakiego używa Hipolita jest jednak to, że wolą Artemidy musiało być pokonanie przez Heraklesa jej siostry, bo przecież to bogini do tego dopuściła. Objawia się także sama Artemida, która nie tylko potwierdza słowa Hipolity, ale karci królową za jej zło. Ani nie byłaby jej miłą śmierć Tezeusza i Greków, ani samobójstwo królowej. Przedmioty, po które przypłynął Herakles, zostają przekazane ich zdobywcy, a Hipolita z Tezeuszem i Martesja z Alcestem z woli bogini zostają małżonkami.
Przypisy
Kategoria:Opery Antonia Vivaldiego