W 1555 roku zbudowano tu pierwszą cerkiew, a w 1617 roku pierwszy drewniany kościół katolicki fundacji Jana Brzostowskiego i Rafała Sulistrowskiego. W 1684 roku istniał tu zbór kalwiński. W 1852 roku zbudowano tu drewnianą kaplicę katolicką pw. NMP. W latach 50. XX wieku rozebrano ją i przewieziono do jednej z sąsiednich wsi, gdzie wykorzystano ten budulec na klub, który w 2012 rozebrano.
Przydrożną kapliczkę rozebrano w 2012 roku.
Nieistniejący dwór Prawdopodobnie Jan Koziełł-Poklewski wybudował tu rozległy, klasycystyczny dwór o założeniu niemal pałacowym, przypominający warszawski Belweder. Był to budynek składający się z trzech korpusów, siedmioosiowy korpus główny był zbudowany na planie prostokąta, parterowy, na wysokim przyziemiu mieszczącym mieszkalne sutereny. Jego trójosiowa część środkowa była dwukondygnacyjna, poprzedzał ją stosunkowo płytki portyk w wielkim porządku, którego cztery toskańskie kolumny stojące na wysuniętym tarasie podtrzymywały belkowanie dekorowane tryglifowym fryzem i nad nimi stosunkowo mały trójkątny fronton z małym kwadratowym okienkiem. W elewacji ogrodowej zamiast portyku był taras widokowy. Część środkowa była przykryta dachem dwuspadowym, części parterowe korpusu głównego – dachami trójspadowymi, a skrzydła – znów dachami dwuspadowymi. Blaszany dach malowany był na czerwono.