W 1905 roku zakłady miały wartość 100 mln marek, roczny zysk netto bez odpisów amortyzacyjnych wynosił około 10,5 mln marek. Renta księcia została wykupiona przez spółkę w 1910 roku, podniosła ona tym samym swój kapitał akcyjny do 80 mln marek z wcześniejszych 40 mln. Spółka zatrudniała około 10 tysięcy pracowników. Po podziale Górnego Śląska, w 1921 roku spółkę rozdzielono na dwie firmy: Hohenlohe-Werke, która działała w Polsce, od 30 października 1923 roku pod nazwą Zakłady Hohenlohego Hohenlohe-Werke Spółka Akcyjna, znacjonalizowane na mocy zarządzenia ministra przemysłu z 29 sierpnia 1946 roku; Oehringen Bergbau AG, która działała w niemieckiej części regionu, z siedzibą w Gliwicach (początkowo w Berlinie) odkupiła od Hohenlohe-Werke następujące zakłady: kopalnie węgla kamiennego Sosnitza (budowana przez spółkę w latach 1913–1921) i Oehringen (późniejsza część kopalni Sośnica); kopalnię glin ogniotrwałych Järischau w Jaroszowie, znacjonalizowaną również w 1946 roku.