cześć księcia Ludwika Fryderyka, połączona w 1923 roku z kopalnią Fanny pod nazwą Hohenlohe-Fanny) Oheim w Brynowie z walcownią cynku Hohenlohe i prażalnią blendy cynkowej Hohenlohe w Wełnowcu prażalnia blendy i fabryka kwasu siarkowego Johannahütte (Schellera) w Siemianowicach Śląskich (budowana przez spółkę w latach 1906–1908) zakłady cynkowe Theresiahütte w Michałkowicach dobra rycerskie w Michałkowicach majątek Brynów
Hohenlohe-Werke zakupiła pola ze złożami rudy cynku w norweskim dystrykcie Hadeland, prowadziła poszukiwania w polu Kierkeby, a do spółek filialnych należały kopalnie rudy cynku w Norwegii. Do spółki należał pakiet kontrolny dwóch norweskich spółek akcyjnych Hadelandsbergverk i Norge. Z uwagi na trudności w procesie przeróbki tejże rudy, jak i mniejszą od przewidywanej zawartości cynku w urobku spółka sprzedała udziały w norweskich kopalniach w kwietniu 1918 roku z zyskiem w wysokości 100 700 marek.
Spółka wybudowała także nową kopalnię węgla kamiennego Oehringen, którą uruchomiono w 1916 roku.
W 1921 roku spółka była ponadto właścicielem: kopalń rud cynkowo-ołowiowych Nowa Helena, Brzozowice (złoża eksploatowane od 1892 przez Nową Helenę) i Kramersglück w Dąbrówce Wielkiej brykietowni przy kopalni Oheim (została unieruchomiona w 1930 roku)