W początkowych liniach inskrypcji (1 i 3) mowa jest o traktacie z Etolami, natomiast pod koniec (linie 17 i 22) w ich miejscu pojawiają się Erksadiejczycy (Ερξαδιεις). Według Fritza Gschnitzera traktat został zawarty z Etolami Erksadiejczykami, których pełna nazwa nie zachowała się na początku inskrypcji, zaś w końcowej jej części nazywani są już tylko tym drugim mianem. Innym rozwiązaniem jest to, że inskrypcja dotyczy relacji z dwoma grupami. Być może Lacedemończycy wykorzystali mało znaczących Erksadiejczyków do szachowania silniejszych Etolów. Taka zależność tłumaczyłaby zapisanie dwóch oddzielnych traktatów na jednej inskrypcji. Nazwa Erksadiejczyków nie pojawia się w innych źródłach historycznych, niemożliwa jest więc ich identyfikacja. Historycy na ogół dopatrują się w nich wspólnoty spoza Peloponezu (inaczej Gschnitzer). Również identyfikacja Etolów nie jest jednoznaczna. Oprócz tradycyjnych mieszkańców Etolii badacze wskazują również na peleponeską polis Aitolia, poświadczoną jedynie u Stefanosa z Bizancjum.
Datowanie