W sezonie 2018/2019 Pucharu Kontynentalnego czterokrotnie zajmował lokaty w czołowej dziesiątce. W najlepszym występie, 8 grudnia 2018 w Lillehammer, uplasował się na 7. miejscu. W ramach 67. Turnieju Czterech Skoczni zadebiutował w kwalifikacjach do zawodów Pucharu Świata, jednak zarówno w Oberstdorfie, jak i Garmisch-Partenkirchen nie uzyskał awansu do konkursu głównego.
W listopadzie 2019 w wyniku upadku na treningu zerwał więzadło piszczelowo-strzałkowe w lewym stawie skokowym, co wykluczyło go ze startów w zimowej części sezonu 2019/2020. Do rywalizacji w zawodach międzynarodowych rozgrywanych pod egidą FIS powrócił w grudniu 2020, jednak w sezonie 2020/2021 w zmaganiach tego typu punktował jedynie na szczeblu FIS Cupu.
W lipcu 2021 w Otepää po raz pierwszy stanął na podium konkursów FIS Cupu, plasując się na 2. i 3. pozycji. W tym samym miesiącu w Kuopio zajął także 5. i 10. miejsce w zawodach Letniego Pucharu Kontynentalnego. 1 stycznia 2022 zadebiutował w konkursie głównym Pucharu Świata, zajmując 43. miejsce w zawodach Turnieju Czterech Skoczni w Garmisch-Partenkirchen. 16 stycznia po raz pierwszy stanął na podium zawodów Pucharu Kontynentalnego, zajmując 3. lokatę w konkursie w Oberstdorfie. 22 stycznia 2022 zdobył pierwsze punkty Pucharu Świata dzięki zajęciu 11. pozycji w zawodach w Titisee-Neustadt.