Mark Iwanowicz Szewielow (ros. Марк Иванович Шевелёв, ur. w Petersburgu, zm. 6 października 1991 w Moskwie) – radziecki lotnik polarny, generał porucznik lotnictwa, Bohater Związku Radzieckiego (1937).
Życiorys Był narodowości żydowskiej. Od czerwca 1920 służył w Armii Czerwonej, brał udział w wojnie domowej na Kubaniu, od 1921 należał do RKP(b). W 1925 ukończył Leningradzki Instytut Inżynierów Komunikacji Drogowej, pracował w Cywilnej Flocie Powietrznej ZSRR, od lutego do grudnia 1928 ponownie był w Armii Czerwonej jako technik Naukowo-Badawczego Instytutu Sił Wojskowo-Powietrznych Armii Czerwonej, w 1929 objął kierownictwo sekcji lotniczej kolejno czterech ekspedycji polarnych na Morzu Karskim; nabył wówczas duże doświadczenie lotnika lotnictwa polarnego. W 1933 został szefem lotnictwa Służb Morskich Głównego Zarządu Północnej Drogi Morskiej przy Radzie Komisarzy Ludowych ZSRR, później został szefem Lotnictwa Polarnego Głównego Zarządu Północnej Drogi Morskiej. Podczas przygotowywania pierwszej lotniczej ekspedycji ZSRR na Biegun Północny został wyznaczony zastępcą szefa tej ekspedycji, po czym w maju 1937 umiejętnie kierował lądowaniem w rejonie Bieguna Północnego ekspedycji na czele z Iwanem Papaninem i dostarczeniem sprzętu dla stacji naukowej „Siewiernyj Polus-1”.