Wasilij Mitrofanowicz Szatiłow (ros. Василий Митрофанович Шатилов, ur. we wsi Kałmyk w obwodzie woroneskim, zm. 16 lutego 1995 w Moskwie) – radziecki generał pułkownik, Bohater Związku Radzieckiego (1945).
Życiorys Skończył 19 klas, od 1924 służył w Armii Czerwonej, od 1927 należał do WKP(b), w 1928 skończył szkołę piechoty w Tbilisi, a w 1938 Akademię Wojskową im. Frunzego. We wrześniu 1939 uczestniczył w agresji ZSRR na Polskę, a od czerwca 1941 w wojnie z Niemcami, był m.in. w stopniu generała majora dowódcą 150 Dywizji Piechoty 3 Armii Uderzeniowej 1 Frontu Białoruskiego, która 16 kwietnia 1945 przerwała niemiecką obronę nad Odrą w rejonie miasta Wriezen, od 21 kwietnia 1945 brała udział w walkach o Berlin, a 30 kwietnia 1945 szturmowała Reichstag. W 1949 ukończył wyższe kursy akademickie przy Wyższej Akademii Wojskowej, później był I zastępcą dowódcy wojsk Dalekowschodniego Okręgu Wojskowego, w 1964 został zwolniony do rezerwy w stopniu generała pułkownika.