W 1778 przeprowadził udane próby skoksowania węgla oraz przebudował tradycyjną dymarkę i zastosował w niej skoksowany węgiel, co było innowacyjną technologią wytopu stali. Jako pierwszy na Górnym Śląsku opanował produkcję stali metodą cementowania, uzyskując dziesięcioletnią wyłączną koncesję na produkcję stali nawęglanej. Przy Kuźnicy Kuczowskiej uruchomił fabrykę produkującą pilniki, jakością nie ustępujące austriackim. Rozpoczął produkcję koksu na szeroką skalę. W 1781 roku sprzedał patent i koncesję na swoją technologie wrocławskim przedsiębiorcom, dzięki czemu górnośląska stal zaczęła dorównywać, uważanej wówczas za najlepszą, stali angielskiej.
W 1785 roku zakupił udziały fabryki wyrobów stalowych we wsi Węgry. Jego wiedzę wykorzystano też przy zakładaniu pobliskiego zakładu produkcji stali w Osowcu Śląskim. Założył w pobliżu Kuźnicy Kuczowskiej kolonię hutniczą Stahlhammer przy której wybudował hutę, najprawdopodobniej projektu Johanna Friedricha Weddinga. W pobliżu powstała fabryka noży, łyżeczek, widelców i guzików.