thumb|240px|Juan Antonio Cuervo, Goya, 1819. Formalny portret wuja Tiburcia Péreza
Tiburcio Pérez y Cuervo (hiszp. Tiburcio Pérez y Cuervo) – obraz olejny hiszpańskiego malarza Francisca Goi (1746–1828). Portret przedstawiający architekta Tiburcia Péreza y Cuervo należy do zbiorów Metropolitan Museum of Art w Nowym Jorku. Wyróżnia się swobodą i nowoczesnością przedstawienia postaci.
Okoliczności powstania Od początku XIX w. pozycja Goi jako nadwornego malarza i popularność wśród hiszpańskiej arystokracji były ugruntowane. Po zakończeniu wojny niepodległościowej w 1814 Goya wrócił do portretowania madryckiego społeczeństwa. Jednak w tym czasie popularniejszym portrecistą arystokracji stał się młody malarz z Walencji Vicente López Portaña. W 1819 Goya nabył położoną na obrzeżach miasta posiadłość nazywaną Dom Głuchego i wyjechał z Madrytu. Wykonywał znacznie mniej oficjalnych zamówień, a jego modelami były coraz częściej osoby z bliskiego otoczenia. Tiburcio Pérez był bliskim przyjacielem Goi, przed wyjazdem do Bordeaux w 1824 malarz powierzył mu opiekę i dalszą edukację artystyczną Rosario Weiss, jego domniemanej córki.
Obraz powstał w 1820, a w 1821 Goya wystawił go w Królewskiej Akademii Sztuk Pięknych św. Ferdynanda w Madrycie, uzyskując uznanie m.in.