Nikołaj Nikołajewicz Onoprijenko, Mykoła Mykołajowycz Onoprijenko (ros. Николай Николаевич Оноприенко, ukr. Микола Миколайович Онопрієнко, ur. we wsi Uił w obwodzie aktobskim, zm. 12 listopada 1979 w Orenburgu) – radziecki wojskowy, pułkownik, Bohater Związku Radzieckiego (1945).
Życiorys Urodził się w ukraińskiej rodzinie chłopskiej. W 1927 skończył szkołę, w sierpniu 1930 został brygadzistą w kołchozie w rodzinnej wsi, w listopadzie 1931 został powołany do Armii Czerwonej, w maju 1932 skończył szkołę pułkową w Termezie. Służył w Środkowoazjatyckim Okręgu Wojskowym, uczył się w szkole wojskowej im. Lenina w Taszkencie, był dowódcą plutonu, zastępcą dowódcy i dowódcą kompanii, w czerwcu 1939 ukończył kursy „Wystrieł”, po czym został dowódcą kompanii pułku w Kuszce. Od października 1939 do lutego 1941 był naczelnikiem szkoły pułkowej w Aszchabadzie, od 1941 należał do WKP(b), w sierpniu 1941 został p.o. pomocnika dowódcy pułku, który 24 sierpnia 1941 w składzie 53 Armii wkroczyła do Meszhedu w Iranie, jednak we wrześniu 1941 Onoprijenko został wyznaczony dowódcą samodzielnego batalionu piechoty 36 Brygady Piechoty w Samarkandzie.