W lutym 1945 został zastępcą dowódcy 37 Gwardyjskiej Dywizji Piechoty 18 Korpusu Piechoty 65 Armii 2 Frontu Białoruskiego, uczestniczył w walkach o Gdańsk, później w nocy na 19 kwietnia 1945 w forsowaniu Odry. W lipcu 1945 został dowódcą 118 Gwardyjskiego Pułku Piechoty/88 Gwardyjskiego Pułku Zmechanizowanego, a w 1945 wojskowym komisarzem w komisariacie rejonowym w mieście Czkałow (obecnie Orenburg), we wrześniu 1954 został zwolniony do rezerwy.
Odznaczenia Złota Gwiazda Bohatera Związku Radzieckiego (29 czerwca 1945) Order Lenina (29 czerwca 1945) Order Czerwonego Sztandaru (trzykrotnie) Order Suworowa III klasy (28 kwietnia 1944) Order Kutuzowa III klasy (16 lutego 1945) Order Aleksandra Newskiego (6 października 1943) Order Czerwonej Gwiazdy Medal „Za Odwagę” (20 września 1942) Medal „Za zasługi bojowe” (3 listopada 1944) Medal „Za obronę Moskwy” Medal „Za zwycięstwo nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945” Medal „Za wyzwolenie Warszawy” Medal „Weteran Sił Zbrojnych ZSRR” Krzyż Walecznych (Polska Ludowa) Medal za Odrę, Nysę, Bałtyk (Polska Ludowa) Wojskowy Medal Króla Jerzego IV (Wielka Brytania, 10 marca 1944)