Sabir Rachimow Sobir Umar oʻgʻli Rahimov (ros. Сабир Умарович Рахимов, ur. w Taszkencie, zm. 26 marca 1945 w Gdańsku) – radziecki wojskowy narodowości uzbeckiej, generał major, Bohater Związku Radzieckiego (1945).
Życiorys Pracował jako robotnik rolny, w 1922 wstąpił do Armii Czerwonej, w 1925 skończył zjednoczoną szkołę wojskową w Baku, służył w Turkiestańskim Okręgu Wojskowym, brał udział w walkach z basmaczami, był ranny. W 1930 ukończył kursy doskonalenia kadry dowódczej, w 1938 został zwolniony z armii, w 1940 przywrócony do służby i skierowany do Zachodniego Specjalnego Okręgu Wojskowego.
Od czerwca 1941 uczestniczył w wojnie z Niemcami, początkowo w stopniu majora, w składzie Frontu Zachodniego brał udział w walkach obronnych na Białorusi i w obwodzie smoleńskim, w lipcu 1941 został ranny, po wyleczeniu w listopadzie 1941 wrócił na front i został dowódcą pułku strzeleckiego w 56 Armii, 1941/1942 uczestniczył w walkach pod Rostowem nad Donem i Taganrogiem, w styczniu 1942 został ranny i kontuzjowany. Po wyleczeniu w maju 1942 został zastępcą dowódcy, a 4 września 1942 dowódcą 395 Dywizji Strzeleckiej 56 Armii, jesienią 1942 brał udział w walkach nad Donem i Kubaniem i na Północnym Kaukazie, m.in. w rejonie Tuapse, 19 marca 1943 otrzymał stopień generała majora.