thumb|Grób Ireny Puzynianki na cmentarzu Powązkowskim Irena Puzynianka (Puzyna) (ur. 21 marca 1881 w Hremiaczach koło Brześcia nad Bugiem, zm. 6 września 1933 w Poznaniu) – polska księżna, działaczka społeczna i katolicka, w latach 1921-1929 przewodnicząca Narodowej Organizacji Kobiet, posłanka na Sejm I kadencji II RP w latach 1922–1927 z ramienia Związku Ludowo-Narodowego.
Życiorys Wczesne lata Urodziła się w Hremiaczach. Córka ziemianina księcia Józefa Adolfa Puzyny i Marii Tekli z domu Okwietko-Szyszłło, siostra historyka Józefa Edwarda (1878–1949) i Janiny (1886–1962). Nie założyła rodziny. Wykształcenie odebrała w Instytucie Sacre Coeur w Pressbaum pod Wiedniem. Po śmierci ojca w 1914 roku zajęła się zarządem rodzinnego majątku i prowadziła działalność oświatową wśród ludności wiejskiej do 1917 roku.
I wojna światowa W czasie I wojny światowej w sierpniu 1915 roku ewakuowana do Rosji. Udzielała się w polskich organizacjach charytatywnych. Jesienią 1916 roku wyjechała do Helsinek, gdzie kierowała szkółką, będąc też nauczycielką religii. Po rewolucji październikowej i przejęciu władzy przez bolszewików w 1917 roku wyjechała do Sztokholmu. Niemieckie władze okupacyjne nie zezwoliły jej na powrót do rodzinnego majątku.