Zbigniew Myczkowski (ur. 5 lutego 1955 w Krakowie) – polski architekt, profesor doktor habilitowany nauk technicznych, profesor Wydziału Architektury Politechniki Krakowskiej i Wyższej Szkoły Ekologii i Zarządzania w Warszawie, specjalista w zakresie architektury krajobrazu, teorii architektury i urbanistyki.
Życiorys Jego rodzicami byli Stefan Myczkowski, doktor, później profesor nauk leśnych, oraz Agnieszka Lubowiecka. W 1979 został nauczycielem akademickim Wydziału Architektury Politechniki Krakowskiej. W 1990 na podstawie napisanej pod kierunkiem Marii Łuczyńskiej-Bruzda rozprawy pt. Regionalizm architektoniczno-krajobrazowy Doliny Prądnika otrzymał stopień naukowy doktora nauk technicznych w dyscyplinie architektura i urbanistyka w specjalności teoria architektury. Tam też w 1999 na podstawie dorobku naukowego oraz rozprawy pt. Krajobraz wyrazem tożsamości w wybranych obszarach chronionych w Polsce uzyskał stopień doktora habilitowanego nauk technicznych w dyscyplinie architektura i urbanistyka w specjalności teoria architektury. W latach 2002–2003 był dyrektorem Instytutu Architektury Krajobrazu Wydziału Architektury Politechniki Krakowskiej. Został profesorem nadzwyczajnym na tym wydziale oraz na Wydziale Architektury Wyższej Szkoły Ekologii i Zarządzania w Warszawie.