Następnym krajem jest Ekwador, w którym biegnie centralnie przez kraj w pobliżu jego stolicy Quito.
Po opuszczeniu Kolumbii wododział biegnie południowo-zachodnią częścią Peru, około 100 km od wybrzeża. Następnie biegnie granicą Chile z Boliwią i Argentyną, grzbietem gór Frontal Cordillera, aż do południowej Patagonii i Ziemi Ognistej. Na granicy Chile i Argentyny znajduje się najwyższy szczyt wododziału Ojos del Salado (6893 m n.p.m.). Wododział kontynentalny kończy się na półwyspie Brunswick, najdalej na południe wysuniętym fragmencie stałego lądu. Naturalną jego kontynuacją jest jednak grzbiet Andów na części wyspy Ziemi Ognistej, należącej do Argentyny. Wtedy to za koniec podziału należy uznać przylądek Cabo San Diego, leżący na najdalej na wschód wysuniętym krańcu półwyspu Mitra.
Wododział a ekonomia Wododział znalazł również swój oddźwięk w ekonomii. Kraje, których terytoria leżą całkowicie lub głównie po zachodniej stronie wododziału, stworzyły w 2016 roku Sojusz Pacyfiku (ang. Pacific Alliance). Jest to stowarzyszenie gospodarcze, w którym w pierwszym etapie kraje członkowskie zredukowały wszystkie cła do poziomu 10%.