Walczył w II wojnie światowej kolejno jako szef sztabu 11 Gwardyjskiego Korpusu Piechoty, a od września 1942 do maja 1945 dowódca 389 Dywizji Strzeleckiej, od sierpnia 1942 do stycznia 1943 walczył w składzie Północnej Grupy Wojsk Frontu Zakaukaskiego, od stycznia do października 1943 na Froncie Północno-Kaukaskim, a od listopada 1943 do maja 1945 1 Froncie Ukraińskim, brał udział w walkach o Kaukaz, operacji północnokaukaskiej, noworosyjsko-tamańskiej, żytomiersko-berdyczowskiej, proskurowsko-czerniowieckiej, lwowsko-sandomierskiej, sandomiersko-śląskiej, dolnośląskiej, berlińskiej i praskiej.
Od czerwca 1945 do marca 1947 dowodził 97 Gwardyjską Dywizją Strzelecką w Centralnej Grupie Wojsk w Austrii, w 1948 ukończył wyższe kursy akademickie przy Wyższej Akademii Wojskowej i został dowódcą 114 Gwardyjskiej Dywizji Powietrznodesantowej w Białoruskim Okręgu Wojskowym, od lipca 1950 do października 1952 dowodził 86 Gwardyjską Dywizją Piechoty w Odeskim Okręgu Wojskowym.