Po wojnie do czerwca 1947 dowodził dywizją lotniczą w Centralnej Grupie Wojsk w Austrii, a od lipca 1947 do listopada 1949 11 Lotniczym Korpusem Myśliwskim w Nadbałtyckim Okręgu Wojskowym, w 1951 ukończył Wyższą Akademię Wojskową i został zastępcą dowódcy 54 Armii Powietrznej we Władywostoku. Od września 1951 do stycznia 1953 dowodził wojskami Nadmorskiego Przygranicznego Rejonu Obrony Powietrznej i jednocześnie był zastępcą dowódcy 54 Armii Powietrznej, od stycznia 1953 do listopada 1959 był dowódcą 37 Armii Powietrznej w Północnej Grupie Wojsk w Legnicy, od listopada 1959 do lipca 1962 dowódcą 76 Armii Powietrznej w Leningradzkim Okręgu Wojskowym, od lipca 1962 do sierpnia 1963 dowodził specjalną grupą lotniczą na Kubie. Od sierpnia 1963 do kwietnia 1964 ponownie dowodził 76 Armią Powietrzną w Leningradzkim Okręgu Wojskowym, od kwietnia do sierpnia 1964 był naczelnikiem lotnictwa tego okręgu, od sierpnia 1964 do września 1968 I zastępcą dowódcy Lotnictwa Dalekiego Zasięgu, a 1968-1977 zastępcą naczelnika Akademii Wojskowo-Powietrznej w Monino, następnie zakończył służbę wojskową. W latach 1955–1963 był deputowanym do Rady Najwyższej Białoruskiej SRR 4 i 5 kadencji.