Wiktor Kaczyński (ur. w Żytomierzu, zm. 13–14 kwietnia 1940 w Katyniu) – podpułkownik artylerii Wojska Polskiego, kawaler Krzyża Walecznych, inwalida wojenny.
Życiorys Urodził się w rodzinie Antoniego, generała dywizji i Małgorzaty z Popowskich.
Żołnierz I Korpusu Polskiego w Rosji. Uczestnik wojny 1920 (3 razy ranny). W wyniku ran odniesionych, został inwalidą, amputowano mu rękę.
1 czerwca 1921 roku pełnił służbę w 8 pułku artylerii polowej. 3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu porucznika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 123. lokatą w korpusie oficerów artylerii, a jego oddziałem macierzystym był nadal 8 pułk artylerii polowej w Płocku. W latach 1922–1924 był odkomenderowany na Politechnikę Warszawską celem ukończenia studiów, pozostając oficerem nadetatowym 8 pułku artylerii polowej. W 1922 roku został członkiem korporacji akademickiej „Sparta” w Warszawie. 31 marca 1924 roku został mianowany kapitanem ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1923 roku i 93. lokatą w korpusie oficerów artylerii. W listopadzie tego roku, po odwołaniu z odkomenderowania na studia, powrócił do macierzystego 8 pap.