Od grudnia 1942 do maja 1943 był zastępcą dowódcy-nawigatorem eskadry lotniczego pułku myśliwskiego 136 Mieszanej Dywizji Lotniczej Sił Wojskowo-Powietrznych Środkowoazjatyckiego Okręgu Wojskowego w Aszchabadzie, od maja do września 1943 kursantem kursów doskonalenia nawigatorów, później został zastępcą dowódcy eskadry 523 lotniczego pułku myśliwskiego 303 Lotniczej Dywizji Myśliwskiej 1 Armii Powietrznej Frontu Zachodniego, od października 1943 do maja 1944 ponownie uczył się na kursach. W maju 1944 objął dowództwo eskadry, brał udział w operacji smoleńskiej, białoruskiej, nadbałtyckiej i wschodniopruskiej, wielokrotnie zajmując się zwiadem powietrznym. Podczas wojny wykonał 279 lotów bojowych, stoczył 18 walk powietrznych, strącił osobiście 2 samoloty wroga, a 1 uszkodził. Od 1944 należał do partii komunistycznej.

Po wojnie nadal dowodził eskadrą, w lutym 1947 został zastępcą dowódcy pułku, w czerwcu 1949 znów dowódcą eskadry, a w styczniu 1951 ponownie zastępcą dowódcy pułku lotniczego. W marcu 1951 został komenderowany do Chin (Shenyang), od maja 1951 do lutego 1952 brał udział w wojnie koreańskiej, wykonując 150 lotów bojowych i staczając 52 walki powietrzne, w których zestrzelił osobiście 13 i w grupie 1 samolot wroga, a 3 samoloty uszkodził.