W kwietniu 1944 ukończył lotnicze kursy doskonalenia kadry dowódczej w Lipiecku, od kwietnia 1944 do maja 1945 był pomocnikiem dowódcy pułku i dowódcą eskadry 728 lotniczego pułku myśliwskiego 1 Frontu Ukraińskiego, uczestniczył w operacji lwowsko-sandomierskiej, sandomiersko-śląskiej, dolnośląskiej, górnośląskiej, berlińskiej i praskiej. Podczas wojny wykonał 236 lotów bojowych i stoczył 57 walk powietrznych, w których strącił 21 samolotów wroga.
Po wojnie dowodził eskadrą w Centralnej Grupie Wojsk w Austrii i w Taurydzkim Okręgu Wojskowym, w 1954 ukończył Akademię Wojskowo-Powietrzną w Monino, następnie był zastępcą dowódcy i 1955-1958 dowódcą 330 samodzielnego pułku lotniczego w Północnej Grupie Wojsk w Chojnie. Od stycznia 1958 był zastępcą dowódcy, od maja do września 1958 I zastępcą dowódcy, a od września 1958 do czerwca 1962 dowódcą 26 Lotniczej Dywizji Myśliwskiej w Pietrozawodsku, następnie od czerwca 1962 do listopada 1965 dowódcą 5 Dywizji Obrony Przeciwlotniczej w Pietrozawodsku. Od listopada 1965 do listopada 1970 był szefem Przysposobienia Wojskowego Lotnictwa Obrony Przeciwlotniczej, od października do grudnia 1967 był doradcą ds. lotnictwa obrony przeciwlotniczej w Egipcie, a 1970-1980 inspektorem w Inspekcji Sił Wojskowo-Powietrznych Głównej Inspekcji Ministerstwa Obrony ZSRR, następnie przeszedł do rezerwy.