mały Stefan Ponikiewski (ur. 21 czerwca 1881 w Brylewie, zm. 21 stycznia 1941 w Warszawie) – polski ziemianin, działacz polityczny i społeczny.
Życiorys Urodzony w Brylewie (pow. Leszno), w rodzinie Stanisława Ponikiewskiego i Jadwigi z Rychłowskich. W 1901 ukończył gimnazjum Fryderyka Wilhelma w Poznaniu i zdał maturę. Studiował rolnictwo i ekonomię społeczną na uniwersytetach w Berlinie, Monachium i Paryżu. W latach 1906–1909 prowadził administrację dóbr pawłowickich, a w 1910 przejął rodzinny majątek Drobnin (pow. Leszno), w którym gospodarował do 1939 roku.
Działał w Związku Poznańskich Kółek Rolniczych (pełnił funkcję wicepatrona), Związku Ziemian i w innych organizacjach społecznych. W 1912 kandydował do Reichstagu z okręgu Leszno-Wschowa, jednak w wyniku podziałów w społeczeństwie polskim nie został wybrany. W tym okresie podjął też współpracę z Centralnym Towarzystwem Gospodarczym, a następnie z Naczelną Radą Ludową. W tej ostatniej pełnił funkcję Dyrektora Politycznego, a następnie dyrektora Wydziału Administracyjnego. Po reorganizacji przeszedł do Ministerstwa Byłej Dzielnicy Pruskiej, w którym po nominacji przez Naczelnika Państwa (Józefa Piłsudskiego) w 1919 r. sprawował funkcję Dyrektora Wydziału Politycznego.