Nowa Irlandia (ang. New Ireland, tok pisin Niu Ailan) – duża wyspa w Archipelagu Bismarcka, w południowo-zachodniej części Oceanu Spokojnego, należąca administracyjnie do Papui-Nowej Gwinei. Jej południowe wybrzeża leżą nad Morzem Bismarcka, zaś północne nad otwartym Oceanem Spokojnym. Wraz z pobliskimi, mniejszymi wyspami należy do prowincji Nowa Irlandia.
Demografia W 2011 roku Nowa Irlandia liczyła około 122 tysięcy mieszkańców. Ludność stanowią głównie Melanezyjczycy i Papuasi. Większość mieszkańców zamieszkuje północną część wyspy, tam też znajduje się największe miasto – Kavieng, będące także największym portem wyspy.
Gospodarka Ludność zajmuje się głównie uprawą palmy kokosowej, bananów, kakaowca oraz rybołówstwem. Rozwinięta produkcja kopry, oleju palmowego i kauczuku naturalnego.
Geografia Nowa Irlandia leży na północ od wyspy Nowa Brytania, wyspy te rozdziela Cieśnina Świętego Jerzego.
Wyspa zajmuje powierzchnię 8651 km². Rozciąga się na około 350 km w kierunku południowo-wschodnim, lecz jest bardzo wąska – w najszerszym miejscu na południu mierzy 48 km, zaś węższa północno-zachodnia jej część ma od 8 do 24 km szerokości.
Jest to górzysta wyspa, zwłaszcza na południu, gdzie góry Rossel Mountains wznoszą się na ponad 2150 m n.p.m.
Panuje tu klimat gorący wilgotny.