Nowa nazwa dla Limnomys . asper: „szorstki”.
Zasięg występowania Bobroszczurzyk papuaski występuje w północnych i środkowych góry Nowej Gwinei i na półwyspach Ptasia Głowa i Huon.
Morfologia Długość ciała (bez ogona) 210– mm, długość ogona 234–275 mm, długość ucha 10,5–15 mm, długość tylnej stopy 48,8–55 mm; masa ciała 490–590 g.
Tryb życia Żyje w wyżynnej środkowej części wyspy, na wysokościach od 500 do 2200 m n.p.m., niepotwierdzone doniesienia sugerują jego obecność także na mniejszych wysokościach. Okazy były chwytane na brzegach strumieni, w lasach i w wiejskich ogródkach. Jest nieczęsto spotykany w obszarach przekształconych ludzką działalnością.
Gryzonie te żyją w pobliżu słodkiej wody, ale w odróżnieniu od bobroszczurów (Hydromys) nie są ziemnowodne. Kopią nory na brzegach strumieni i pod skałami. Samice rodzą w miocie dwa młode.
Populacja Bobroszczurzyk papuaski jest spotykany na dużym obszarze. Chociaż nie wiadomo, jaki jest trend zmian jego liczebności, nie są znane znaczące zagrożenia dla tego gatunku. Prawdopodobnie występuje w obszarach chronionych (część obszaru jego występowania obejmuje Park Narodowy Lorentz). Bobroszczurzyk papuaski jest przez Międzynarodową Unię Ochrony Przyrody uznawany za gatunek najmniejszej troski.
Przypisy Nazwy polskie za:
Bibliografia
Kategoria:Myszy Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1906 roku