Kopalnia Szarlej (Szarley, niem. Scharley, Scharlei) – zlikwidowana kopalnia rud cynku (galmanu), która istniała na terenie obecnych Piekar Śląskich-Szarleja. Została założona w 1811 roku, działała do około 1896 roku; do połowy XIX wieku była największą i najbogatszą kopalnią rud cynku na Górnym Śląsku (pozostałe znaczące zakłady to Nowa Helena i Cecylia), jedna z największych kopalń galmanu w Europie.
Geologia W opisie geologiczym kopalni Szarlej w pracy Louisa-Edouarda Rivota i Lejeune’a wyodrębniono dwa pokłady: białe i czerwone. Ich rozmieszczenie, rozpoczynając od powierzchni ziemi, przedstawiało się następująco: ubogie białe złoże z czerwonym o miąższości od 8 do 10 m, przechodzące w kierunku zachodnim w dwa bogatsze pokłady, rozdzielone dolomitem o grubości kilku metrów: wyżej położony pokład czerwony z galmanem czerwonym, w jego górnych częściach występowały w dużym stężeniu minerały srebronośne tj. galena oraz minerał zawierający węglan ołowiu, którego miąższość dochodziła prawdopodobnie do 8 sążni (około 14,5 m). niżej położony, czystszy pokład biały, który spoczywał na skale wapiennej, o miąższości od 0,3 do 1,2 m;