Położone na wzgórzu nad Sekwaną, w średniowieczu Saint-Ouen przez długi czas pozostawało wioską rolniczą skupioną głównie wokół pierwotnej dzielnicy Vieux Saint-Ouen. Pod koniec średniowiecza wielu panów budowało tu hotele i rezydencje. Saint-Ouen stało się popularnym kurortem wypoczynkowym w XVII wieku. Znane postacie, takie jak Joachim Séglières de Boisfranc, Necker czy książę posiadają tu zamki lub rezydencje. Ale to w XIX wieku wygląd Saint-Ouen znacznie się zmienił. W 1830 roku Saint-Ouen było jeszcze wioską, a pod koniec wieku stało się miastem przemysłowym liczącym ponad 30 000 mieszkańców. Ta masowa industrializacja głęboko modyfikuje populację i urbanistykę. Po wojnie 1870 r. zbieracze śmieci założyli swoje obozy i koszary w Saint-Ouen, stopniowo dając początek pchlemu targowi. W latach 1965–1975 przemysł w Saint Ouen przeżywał okres upadku i kryzysu. To dezindustrializacja i pojawienie się przemysłowych nieużytków. Sektor trzeci stał się większością w latach 90.mały| (1823), obecnie konserwatorium miejskie|alt=