Zakładana koncepcja była dyskutowana w Bureau of Naval Weapons. Analizy były prowadzone przez cywilów: Georg A. Spangenberga i Freda Gloecklera. Wyniki zakładały, że masa samolotu musiała być zmniejszona od 30 do 40% względem F-111B. Konsultantami stali się inżynierowie z firmy Grumman, która była głównym podwykonawcą dla General Dynamics. Kiedy zakończono program TFX, posiadano dzięki temu gotowe rozwiązanie dla potrzeb marynarki wyprzedzając konkurencję. Równoległym programem dla lotnictwa był FX (Fighter Experimental), z którego powstał F-15 Eagle.
Projekt 303 Grumman do lat 50 XX wieku był najważniejszym dostawcą dla lotnictwa morskiego. Produkowali samoloty: S-2 Tracker, C-1 Trader, E-1 Tracer, A-6 Intruder, E-2 Hawkeye. Planowana produkcja myśliwca pozwoliła by na rozwój firmy. W 1967 roku debatowano w zarządzie firmy czy koszt projektu jest opłacalny. Po zbliżającej się klęsce projektu F-111B prezes Lew Evans, zlecił opracowanie nowego samolotu i złożył projekt o nazwie Grumman Design 303-60. Głównym konstruktorem był Michael Pelehach. Samolot miał posiadać dwa silniki w gondolach połączone szerokim i płaskim kadłubem. Skrzydła z zastosowaną zmienną geometrią w na grzbiecie i pojedyncze usterzenie pionowe.