Konferencja w Bandungu – spotkanie przedstawicieli Azji i Afryki w dniach 18–24 kwietnia 1955 w Bandungu w Indonezji. Konferencja zapoczątkowała powstanie w 1961 Ruchu Państw NiezaangażowanychW. Roszkowski, Półwiecze. Historia polityczna świata po 1945 roku, wyd. 4, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, s. 152.Konferencja w Bandungu, [w:] Historia. Encyklopedia Szkolna WSiP, red. A. Friszke, E.C. Król, wyd. 4 zm. i rozsz., Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, Warszawa 2004, s. 398..
Okoliczności zwołania konferencji Wobec rywalizacji między dwoma blokami militarnymi po II wojnie światowej, kraje postkolonialne dążyły do znalezienia oparcia wśród państw, które nie były zaangażowane po żadnej ze stron zimnej wojny. O zwołaniu konferencji zadecydowano na spotkaniu w Kolombo (Cejlon) w grudniu 1954 (Birma, Cejlon, Indie, Indonezja i Pakistan)A. Skrzypek, Pierwsze dziesięciolecie Układu Warszawskiego, „Kwartalnik Historyczny”, 92, 1985, nr 2, s. 279.. Jednym z głównych inicjatorów był Achmad SukarnoOxford. Ilustrowana encyklopedia uniwersalna. Historia świata od 1800 roku do współczesności, red. H. Judge, Warszawa 1998, s. 32..