Szlak bojowy zakończyła w Bawarii poddając się wojskom amerykańskim.
Skład bojowy dywizji pod Stalingradem 1942/1943 37 pułk Flak (Flak-Regiment 37) 91 pułk Flak (Flak-Regiment 91) 104 pułk Flak (Flak-Regiment 104) 129 batalion łączności Flak (Luftnachrichten-Abteilung 129) 9 dywizyjny pułk zaopatrzeniowy Flak
na Krymie 1943/1944 27 pułk Flak (Flak-Regiment 27) 42 pułk Flak (Flak-Regiment 42) 77 pułk Flak (Flak-Regiment 77) 129 batalion łączności Flak (Luftnachrichten-Abteilung 129) trzy bataliony reflektorów przeciwlotniczych
1944 27 pułk Flak (Flak-Regiment 27) 42 pułk Flak (Flak-Regiment 42) 77 pułk Flak (Flak-Regiment 77) 169 batalion łączności Flak (Luftnachrichten-Abteilung 169) 200 pułk Flak (przeciwlotniczych karabinów maszynowych) (Flak-MG-Regiment 200} trzy bataliony transportowe Flak (Flak-Transport-Batterie 125/IV, 3/VI, 92/VI i 72/XI)
Dowódcy dywizji Generalmajor Gerhard Hoffmann od 24 czerwca 1940; Generalleutnant Otto-Wilhelm von Renz od 17 marca 1941; Generalleutnant Wolfgang Pickert od 25 czerwca 1942; Oberst Wilhelm Wolff od 13 stycznia 1943; Generalleutnant Richard Haizmann od