Efraim Markowicz Sklanski, (; ur. w Fastowie, zm. 27 sierpnia 1925 na jeziorze Long Lake) – radziecki wojskowy narodowości żydowskiej, wiceprzewodniczący Wojskowej Rady Rewolucyjnej Republiki (1918–1924). Pełnił funkcję podczas wojny domowej, był głównym współpracownikiem oraz zastępcą Trockiego. Po śmierci Lenina, gdy ten zaczynał tracić wpływy, Sklanski został odwołany i mianowany przedstawicielem handlowym, wyznaczony na prezesa Amtorgu (1925), niedługo później utonął podczas podróży służbowej do USA.
Życiorys Urodził się w średniozamożnej mieszczańskiej rodzinie żydowskiej. Od 1899 rodzina mieszkała w Żytomierzu, gdzie ukończył gimnazjum ze złotym medalem (1900-). W latach 1911–1916 studiował na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu św. Włodzimierza w Kijowie. Od lipca 1913 członek SDPRR, propagandzista komitetu kijowskiego partii. W armii od 1916 – żołnierz batalionu zapasowego, lekarz 149. czarnomorskiego pułku piechoty. Zrobił błyskotliwą karierę w Armii Czerwonej, w latach 1918–1924 pełniąc funkcję zastępcy przewodniczącego Wojskowej Rady Rewolucyjnej Republiki (ros. Революционный Военный Совет Республики); w latach 1920–1921 członek Rady Pracy i Obrony (Совет Труда и Обороны) i Kolegium Ludowego Komisariatu ds.