Naczynia te zachowały się niezbyt licznie jako egzemplarze pochodzące głównie z warsztatów nadreńskich z okresu rozwiniętego cesarstwa. Technikę ich wytwarzania częściowo wyjaśniono dopiero w 1954 rokuLexikon der Antike, dz. cyt., s. 131-132., jednakże kwestia ta nadal jest sporna. Według innego poglądu odlewany w matrycy pozytyw oblewano szklanym topliwem i określone przestrzenie (miejsca) oszlifowywano dla uzyskania pożądanej dekoracji powierzchniowej (zewnętrznej), w sposób podobny jak w przypadku kamei.
Zdobiony tak okazały kielich na wysokiej stopce, wykonany z zielonego szkła w Kolonii w końcu III wieku, a znajdujący się w zbiorach gołuchowskich, został zrabowany podczas wojny przez niemieckich okupantówBarbara Filarska: Szkła starożytne. Warszawa: Muzeum Narodowe w Warszawie, 1952, s. 41..
Przypisy
Bibliografia Krystyna Zwolińska, Zasław Malicki: Mały słownik terminów plastycznych. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1993, s. 67 Enciclopedia dell'arte antica, classica e orientale. Roma: Istituto della Enciclopedia Italiana [Treccani], 1959-1966 Brockhaus Enzyklopädie in 30 Bänden (21.