W latach 1933–1936 w Białymstoku na stanowisku Inspektora Okręgowego OPLiG.(Obrona Przeciwlotnicza i Gazowa) oraz jako komendant Okręgu Związku Rezerwistów Nr 3 w Białymstoku.
W czasie II wojny światowej brał czynny udział w konspiracji w formacjach NSZ jako szef wywiadu komunikacyjnego w KG, .
Od 1936 roku mieszkał w Ożarowie Mazowieckim, zmarł w Warszawie 30 maja 1969 roku.
W 1925 roku ożenił się z Marią Wędrowską, malarką, młodszą od niego o 15 lat. Mieli dwie córki Krystynę Ewę Marię Romanę i Annę Teresę.
Awanse starszy ułan - 20 grudnia 1914 r. kapral – 6 stycznia 1915 r. plutonowy – 17 kwietnia 1915 r. wachmistrz – 23 czerwca 1915 r. chorąży – 1 listopada 1916 roku podporucznik – 20 grudnia 1917 r. rotmistrz – 1 kwietnia 1922 roku zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 roku major – 1 lutego 1930 roku ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1930 r.
Ordery i odznaczenia Krzyż Niepodległości (7 lipca 1931) „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Krzyż Walecznych Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Odznaka za Rany i Kontuzje Odznaka Sztabu Generalnego Odznaka 9 Pułku Strzelców Konnych (18 października 1930) Honorowa Odznaka Komandorska Przysposobienia Wojskowego
Przypisy
Bibliografia
Salon Tradycji Polskiej