W 1938 ponownie ożenił się z Rodi Mangin. Para mieszkała razem do końca życia. W 1941 został wyświęcony na pastora metodystów i wyznaczono mu rodzinny obwód Pinikidu. W styczniu 1957 nowo wybudowany kościół w Kimadan został nazwany na jego cześć Reverend Hosea Linge Church. W 1961 wycofał się z pełnoetatowych obowiązków, jednak do śmierci w 1975 poświęcił się kościołowi i edukacji. Przeżył erupcję wulkanu Rabaul w 1937 i lata II wojny światowej. Doświadczenia z tego okresu zawarł w drugiej książce The Offering Fit for a King, napisanej w 1972, przetłumaczonej przez Nevilla Trelfalla i opublikowanej w 1978 przez Toksave Buk w Rabaul.
Spuścizna Ligeremaluogi żyje dzięki jego synowi, Davidowi Linge’owi. Syn rozpoczął studia biologiczne na założonym w 1965 University of Papua New Guinea, gdzie jako pierwszy uzyskał tytuł doktora nauk biologicznych. Po kilku latach nauczania biologii na macierzystym uniwersytecie, dr Linge postanowił rozpocząć karierę medyczną. Wrócił do klasy jako student w Medical School, gdzie uzyskał licencjat, magistra i doktora medycyny.