Stanisław Sylwester Raczyński (ur. 1 stycznia 1890 w Tarnopolu, zm. 5 listopada 1955 w Warszawie) – podpułkownik kontrolerów Wojska Polskiego i Ludowego Wojska Polskiego, doktor praw.
Życiorys Syn Władysława (1856–1940) i Marii z d. Siła-Nowicka (1865–1940). W czasie I wojny światowej walczył w szeregach Pułku Armat Polowych Nr 7, który w 1916 został przemianowany na Pułk Haubic Polowych Nr 28, a dwa lata później na Pułk Artylerii Polowej Nr 128. W 1918 był przydzielony do Pułku Artylerii Polowej Nr 22, pozostając oficerem Pułku Artylerii Polowej Nr 128. Na stopień podporucznika został mianowany ze starszeństwem z 1 września 1915, a na stopień porucznika ze starszeństwem z 1 listopada 1917 w korpusie oficerów artylerii górskiej i polowej.
W 1918 został przyjęty do Wojska Polskiego w stopniu porucznika. Do 1 lutego 1920 pełnił służbę w Biurze Ewidencyjnym Oddziału II SG na stanowisku szefa Wydziału I Zagranicznego i Wewnętrznego. 9 września 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu kapitana, w artylerii, w grupie oficerów byłej armii austriacko-węgierskiej. Pełnił wówczas służbę w Naczelnym Dowództwie Wojska Polskiego. 1 czerwca 1921 nadal pełnił służbę w Naczelnym Dowództwie WP (Oddział II), a jego oddziałem macierzystym był 16 pułk artylerii polowej.