Dwór obronny w Łękach Górnych – dwór pałacowo-obronny z końca XVI w. wraz z parkiem, położony w miejscowości Łęki Górne. Jest przykładem szesnastowiecznych dworów wieżowych. Unikalny charakter nadają budowli jej manierystyczne dekoracje.
Historia W czasach Jagiellonów przez Łęki Górne i Pilzno przebiegał główny szlak drogowy, łączący ówczesną stolicę Polski, Kraków ze Lwowem. Mając na uwadze, jak ważny jest to szlak komunikacyjny, starosta pilzneński Jan Tarło postanowił wybudować przy nim warowną rezydencję. Zlokalizował ją w Łękach Górnych, które były jego własnością od 1540. Dwór, mający charakter pałacu otoczonego fortyfikacją, powstał pod koniec XVI wieku. Wyraz artystyczny dwór zawdzięcza Jerzemu Mniszchowi, ojcu Maryny carycy, dworzaninowi Zygmunta Augusta i zięcia Jana Tarły.
Po Mniszchach właścicielami dworu w XVII w. byli Romerowie, a od lat 30. XVIII w. do lat 60. XIX w. Lubienieccy.