Michaił Siergiejewicz Ponomariow (; ur. 15 grudnia 1920 w Aleksiejewce, zm. 26 września 2006 w Chersoniu) – radziecki lotnik wojskowy, Bohater Związku Radzieckiego (1951).
Życiorys Urodził się w rosyjskiej rodzinie chłopskiej. Skończył 9 klas szkoły średniej w Szachtinsku, pracował w kopalni w Karagandzie, w marcu 1940 został powołany do Armii Czerwonej, w listopadzie 1940 ukończył szkołę młodszych specjalistów lotniczych w Perejasławiu Zaleskim i został radzistą w lotniczym pułku bombowców.
W 1942 skończył wojskowo-lotniczą szkołę pilotów w Stalingradzie, służył w lotniczym pułku myśliwskim w Nadwołżańskim Okręgu Wojskowym, w marcu 1943 został pomocnikiem dowódcy klucza 32. Samodzielnej Brygady Piechoty na Froncie Wołchowskim, od lutego 1944 walczył na Froncie Leningradzkim w składzie 832. lotniczego pułku myśliwskiego 15. Armii Powietrznej, w październiku 1944 pułk ten został przeformowany w 11 Pułk Myśliwski Sił Powietrznych WP, w którym Ponomariow był lotnikiem, a od stycznia 1945 starszym lotnikiem. Uczestniczył w obronie Leningradu, w operacji leningradzko-nowogrodzkiej, nadbałtyckiej, wiślańsko-odrzańskiej i berlińskiej, strącił osobiście 3 i w parze 2 samoloty wroga.