Wasilij Timofiejewicz Wolski (ros. Василий Тимофеевич Вольский, ur. w Moskwie, zm. 22 lutego 1946 tamże) – radziecki generał pułkownik wojsk pancernych.
Życiorys W 1916 został powołany do rosyjskiej armii, jako szeregowiec brał udział w I wojnie światowej, po rewolucji pracował w rejonowym komisariacie wojskowym i nadzwyczajnej komisji w Moskwie. W 1918 został członkiem RKP(b), od 1919 służył w Armii Czerwonej, uczestniczył w wojnie domowej w Rosji - walkach z armią Denikina, Kołczaka i dywizją atamana Annienkowa, po wojnie dowodził szwadronem, później pułkiem kawalerii i pułkiem zmechanizowanym. Pracował w Zarządzie Mechanizacji i Motoryzacji Armii Czerwonej, później dowodził brygadą, w 1926 ukończył Akademię Wojskową im. Frunzego, w 1929 kursy doskonalenia wyższej kadry dowódczej, a w 1930 kursy wojsk pancernych. Od lutego do maja 1932 pracował w wojskowym przedstawicielstwie ZSRR w Anglii, od listopada 1935 do stycznia 1936 kierował wydziałem inżynieryjnym Przedstawicielstwa Handlowego ZSRR w Mediolanie, a 1938-1939 był attaché wojskowym ZSRR we Włoszech. W maju 1939 został pomocnikiem naczelnika Wojskowej Akademii Mechanizacji i Motoryzacji Armii Czerwonej, po ataku Niemiec na ZSRR objął dowództwo wojsk pancernych i zmechanizowanych 21 Armii i potem został pomocnikiem dowódcy Frontu Południowo-Zachodniego ds.