Jako nawigator 28 pułku lotnictwa bombowego 219 Dywizji Lotnictwa Bombowego 2 Armii Powietrznej w stopniu majora wykonał 122 loty bojowe, brał udział w 47 walkach powietrznych, w których strącił w grupie 3 samoloty wroga. Po wojnie był szturmanem dywizji lotniczej w Centralnej Grupie Wojsk w Austrii, w 1947 skończył kursy przy Akademii Wojskowo-Powietrznej w Monino, później służył w Nadbałtyckim Okręgu Wojskowym, w 1956 ukończył Wojskową Akademię Sztabu Generalnego. Od stycznia do grudnia 1957 był głównym szturmanem 24 Armii Powietrznej w Grupie Wojsk Radzieckich w Niemczech, a od stycznia 1958 głównym szturmanem 37 Armii Powietrznej w Północnej Grupie Wojsk w Polsce, w sierpniu 1960 został zwolniony do rezerwy w stopniu pułkownika, 1963-1967 pracował jako inżynier w Naukowo-Badawczym Instytucie Aparatury Radiotechnicznej.
Odznaczenia Złota Gwiazda Bohatera Związku Radzieckiego (27 czerwca 1945) Order Lenina (27 czerwca 1945) Order Czerwonego Sztandaru (czterokrotnie - 7 listopada 1941, 14 marca 1943, 15 lutego 1945 i 30 grudnia 1956) Order Wojny Ojczyźnianej I klasy (11 marca 1985) Order Wojny Ojczyźnianej II klasy (10 grudnia 1942) Order Czerwonej Gwiazdy (17 maja 1951) Medal „Za Odwagę” (21 maja 1940) Medal „Za zasługi bojowe” (6 listopada 1945) I inne.