mały|Denar gdański (1573)
Monety bezkrólewia (1572–1573) – monety bite w okresie trzeciego bezkrólewia (łac. interregnum) w Królestwie Polskim (pierwszego w Rzeczypospolitej Obojga Narodów), od śmierci Zygmunta II Augusta – 7 lipca 1572 r., do 16 maja 1573 r., czyli proklamacji przez Prymasa Polski Jakuba Uchańskiego Henryka Walezego jako króla Polski i wielkiego księcia Litwy.
W akcie unii lubelskiej, przyjętym 1 czerwca 1569 r., zadeklarowano zjednoczenie stopy menniczej Polski i Litwy, szczegóły jednak pozostawiając przepisom wykonawczym. W związku z tym pracę w mennicach decyzją sejmu wstrzymano.
W oczekiwaniu na odpowiednie akty prawne, przy obowiązującym zakazie sejmowym, mennice w Koronie i na Litwie pozostawały nieczynne. 10 kwietnia 1570 r. Zygmunt August zrobił jednak mały wyjątek i zezwolił Johannowi Bolemanowi na realizację starego kontraktu na dwupieniądze, po czym zaprzestano całkowicie działalności menniczej w obydwu krajach unii. Taki stan rzeczy istniał również w dniu śmierci króla.