Władysław Strzelecki (ur. 20 stycznia 1905 we Lwowie, zm. 15 września 1967 w Krakowie) – polski filolog klasyczny, profesor i wykładowca Uniwersytetu Wrocławskiego i Uniwersytetu Jagiellońskiego.
Życiorys Władysław Strzelecki urodził się we Lwowie jako jedno z czworga dzieci Adama i Wandy z Brochockich. W 1918 opuścił rodzinne miasto, podjął naukę w trzeciej klasie gimnazjum klasycznego w Zakopanem i po jego ukończeniu w 1924 podjął studia z filologii klasycznej i polonistyki na Uniwersytecie Jagiellońskim, a rok później przeniósł się na Uniwersytet Warszawski. W roku szkolnym 1928/1929 był nauczycielem języka łacińskiego w prywatnym gimnazjum na Bielanach. W 1929 uzyskał na UW stopień doktora filozofii i do 1931 odbywał staże naukowe w Berlinie, Getyndze i St. Andrews. Od 1931 do 1937 był nauczycielem łaciny w gimnazjum im. Józefa Poniatowskiego w Warszawie, przy czym od 1933 był nauczycielem dyplomowanym. W tym też roku uzyskał habilitację na UW. W latach 1937–1939 był nauczycielem języka łacińskiego w I Państwowym Gimnazjum i Liceum im. Stefana Batorego w Warszawie. W 1939 został profesorem nadzwyczajnym na Wydziale Nauk Humanistycznych KUL. We wrześniu 1939 spłonęło jego mieszkanie oraz zgromadzone w nim materiały.