McDonnell 119/220 – amerykański prototypowy samolot dyspozycyjny (ang. business jet) zaprojektowany i wybudowany w jednym egzemplarzu w latach 50. XX wieku w wytwórni McDonnell Aircraft Corporation.
Historia Geneza Po zakończeniu II wojny światowej napęd odrzutowy stał się podstawowym rodzajem napędu samolotów bojowych United States Air Force. Jego główna zaleta w porównaniu do możliwości oferowanych przez napęd tłokowy - szybkość, dostrzeżona została również w kontekście samolotów transportowych. Potrzebę wprowadzenia do użycia w siłach powietrznych niewielkich, nowoczesnych, napędzanych silnikami odrzutowymi samolotów transportowych, zdolnych do przewozu pasażerów, sformułowano w połowie lat 50. Pomimo panującej w kręgach decyzyjnych zgody co do potrzeby pozyskania tego typu maszyn, na przeszkodzie stanęły obowiązujące w owym okresie wymogi formalne, które umożliwiały wydanie specyfikacji i rozpoczęcie prac projektowych jedynie nad samolotami o taktycznych właściwościach. Maszyna pasażerska takich właściwości nie miała. Aby ominąć tę przeszkodę, ogłoszono plan zakupu już istniejącej na rynku cywilnym konstrukcji w ramach dwóch konkursów. Pierwszy z nich, UTX (Utility-Trainer Experimental) przewidywał zakup dwusilnikowego, czteromiejscowego samolotu, przeznaczonego do treningu załóg maszyn wielosilnikowych.