Aleksander Szymon Karczewski (ur. 15 lipca 1897 w Orle w Rosji, zm. wiosną 1940 w Katyniu) – porucznik piechoty Wojska Polskiego, kawaler Krzyża Walecznych, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Urodził się w rodzinie Michała i Józefiny z Raksimowiczów. Konspiracyjny działacz młodzieży polskiej i „Sokoła”. Wstąpił do I Korpusu Polskiego w Rosji. Uczestnik walk z bolszewikami.
W 1918 Dekretem 261 z 14 stycznia 1919 jako ochotnik przyjęty do Wojska Polskiego w stopniu podporucznika i otrzymał przydział do pociągów pancernych pozostających w dyspozycji Oddziału III Sztabu Generalnego. W 1920 służył w pociągu pancernym nr 13 „Boruta”. 20 maja 1920 Dekretem L. 2138 został awansowany do stopnia porucznika. W 1921 przeniesiony do pociągu pancernego „Bug”.
W okresie międzywojennym pozostał w wojsku. W 1923 był w 22 pułku piechoty, rok później w stopniu porucznika (starszeństwo z dniem 1 czerwca 1919 i 968 lokatą w korpusie oficerów piechoty) służył w 10 pułku piechoty. Od 1930 w stanie spoczynku. W 1934, jako oficer stanu spoczynku pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Kutno. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr IV. Był wówczas „przewidziany do użycia w czasie wojny”.