31 października 1927 został zwolniony ze stanowiska z równoczesnym przeniesieniem do kadry oficerów artylerii i przeniesieniem służbowym do Powiatowej Komendy Uzupełnień Włodzimierz Wołyński w celu odbycia czteromiesięcznej praktyki poborowej. 26 kwietnia 1928 został przeniesiony do dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr II. Z dniem 31 października 1928 ostał przeniesiony w stan spoczynku. Mieszkał w Rembertowie w woj. warszawskim zanim wybuchła II wojna światowa. Był żonaty z Moniką z Filipowiczów.
Odchodząc z wojska otrzymał dwie opinie. Dowódca 27 Dywizji Piechoty gen. bryg. Jerzy Wołkowicki napisał – Druga była szefa artylerii OK II płk Konstantego Pilsowskiego –
W czasie kampanii wrześniowej, po agresji ZSRR na Polskę, 17 września 1939 w Tarnopolu dostał się do niewoli sowieckiej. Początkowo, od 20 do 28 października 1939 przebywał w obozie jenieckim w Putywlu, po czym od listopada tego roku był przetrzymywany w obozie jenieckim w Kozielsku. Między 7 a 9 kwietnia 1940 został przekazany do dyspozycji naczelnika Zarządu NKWD Obwodu Smoleńskiego – lista wywózkowa 017/2 z 5 kwietnia 1940. Między 9 a 11 kwietnia 1940 został zamordowany w Katyniu przez funkcjonariuszy Obwodowego Zarządu NKWD w Smoleńsku oraz pracowników NKWD przybyłych z Moskwy na mocy decyzji Biura Politycznego KC WKP(b) z 5 marca 1940.