Władimir Jefimowicz Klimowskich (ros. Владимир Ефимович Климовских, ur. w Kokandzie, zm. 27 lipca 1941 w Kommunarce) – radziecki generał major.
Życiorys W 1912 skończył szkołę realną w Taszkencie, po czym wstąpił do w Moskwie, którą ukończył w 1914. Służył w 11 Syberyjskim Pułku Piechoty do jego rozformowania w lutym 1918, walczył w I wojnie światowej na Froncie Północnym, był m.in. dowódcą batalionu, po rewolucji lutowej wybrano go do komitetu pułkowego. W rosyjskiej armii dosłużył się stopnia kapitana. Na początku 1918 w składzie pułku walczył z wojskami Centralnej Rady pod Kijowem, w czerwcu 1918 wstąpił ochotniczo do Armii Czerwonej, brał udział w wojnie domowej na Froncie Zachodnim i Wschodnim, w sierpniu 1918 został pomocnikiem szefa sztabu 5 Armii, później był szefem wydziału operacyjnego sztabu 3 Armii i 16 Armii, w kwietniu-maju 1920 był szefem sztabu 57 Dywizji Piechoty. W kwietniu 1921 został p.o. szefa sztabu i w październiku 1923 szefem sztabu 57 Dywizji Piechoty, od grudnia 1923 do maja 1924 pełnił obowiązki szefa sztabu 16 Korpusu Piechoty, od września 1924 kierował wydziałem w Zarządzie Zachodniego Okręgu Wojskowego, w grudniu 1924 został pomocnikiem szefa tego zarządu (do października 1925).