W grudniu 1941 jego pułku został przemianowany na 746 lotniczy pułk dalekiego zasięgu i w czerwcu 1942 włączony w skład 45 Lotniczej Dywizji Dalekiego Zasięgu, wykonywał naloty na węzły kolejowe, lotniska i sztaby w Kursku, Lwowie, Orle, Briańsku, Charkowie, Biełgorodzie, Smoleńsku, Sieszczy i Połtawie. Od lipca do września 1942 wykonał naloty na Berlin, Gdańsk, Królewiec, Bukareszt i Warszawę. W marcu 1943 otrzymał stopień kapitana i został dowódcą załogi, brał udział w bombardowaniu obiektów i wojsk przeciwnika pod Orłem i Kurskiem oraz w Królewcu; 28 kwietnia 1943 podczas nalotu na Królewiec jego samolot został ostrzelany przez artylerię przeciwlotniczą i uszkodzony, jednak zdołał powrócić. Do października 1943 jako dowódca załogi 25 gwardyjskiego pułku lotniczego 45 Dywizji Lotniczej 8 Korpusu Lotniczego Lotnictwa Dalekiego Zasięgu w stopniu majora miał nalot 1493 godzin, w tym 630 z nocnych nalotów (w liczbie 146). W maju 1947 został dowódcą eskadry lotniczego pułku bombowców ciężkich, we wrześniu 1947 w stopniu podpułkownika został zwolniony do rezerwy ze względu na stan zdrowia.