Podkreślono również, że możliwe jest ujednolicenie najważniejszych dla urzeczywistnienia wspólnego rynku obszarów prawa prywatnego, takich jak np. prawo zobowiązań, i dlatego należy wspierać istniejące w UE instytucje prowadzące prace prawnoporównawcze oraz podejmujące starania w celu kodyfikacji europejskiego prawa prywatnego. Parlament powtórzył swoją akceptację dot. Stworzenia europejskiego kodeksu prawa prywatnego w kolejnej uchwale z 6 maja 1994, stwierdzając w niej jednocześnie, że Komisja Europejska nie podjęła żadnych działań przygotowawczych w tym zakresie. Dzięki temu w 1998 zawiązała się Grupa Studyjna do spraw Europejskiego Kodeksu CywilnegoM.R. McGuire, „Cel i metoda pracy Grupy Studyjnej do spraw Europejskiego Kodeksu Cywilnego”, w: Studia Prawa Prywatnego 02/2009..
Założenia koncepcji Europejskiego Kodeksu Cywilnego Zasadniczym celem planowanej unifikacji prawa prywatnego dla państw europejskich było wypracowanie wspólnych norm prawnych regulujących stosunki ekonomiczne na obszarze Unii Europejskiej, zbliżanie ustawodawstw państw członkowskich oraz wprowadzenie ujednoliconego Kodeksu Cywilnego dla całej zjednoczonej Europy.