Choć Rökkur nie jest filmem autobiograficznym, jego scenariusz nawiązuje do wydarzeń z życia Thoroddsena i najbliższych mu osób. Tuż przed rozpoczęciem prac nad skryptem artysta rozstał się ze swoim partnerem. Ważnym punktem odniesienia dla historii są abstrakcyjne uczucia i wewnętrzna dezorganizacja, towarzyszące rozstaniu. Reżyser ustalił, że istotniejsze od logiki będą w Rökkur emocje, a „horror będzie toczył się w głowach bohaterów”. Film zmontowano w taki sposób, by widzowie mogli „wynieść własne konkluzje po obejrzeniu poszczególnych scen”.
Według Wilkie, za pośrednictwem filmu Thoroddsen bada „mroczną stronę życia gejów” − doświadczenia takie, jak przedwczesna inicjacja seksualna, internetowa mistyfikacja czy wreszcie gwałt. Rökkur ma opowiadać o traumie, a reżyser sugeruje, że przemoc fizyczna często wywołuje zaburzenia psychiczne i emocjonalne. Film, który opowiada o horrorze związanym z finalizacją związku uczuciowego, ma charakter metaforyczny: jego tytuł stanowi nazwę miejsca akcji, ale w języku islandzkim oznacza zarazem zmierzch. Jak zaznacza Wilkie, relacja bohaterów jest półmroczna, bywa jednocześnie świetlista i beznadziejnie ciemna. Obraz cechuje się indywidualnym stylem i wizją artystyczną, co wiąże go z kinem autorskim przełomu lat sześćdziesiątych i siedemdziesiątych.