Łatnik, łaciatek (Glauconycteris) – rodzaj ssaków z podrodziny mroczków (Vespertilioninae) w obrębie rodziny mroczkowatych (Vespertilionidae).
Rozmieszczenie geograficzne Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Afryce.
Morfologia Długość ciała (bez ogona) 36–63 mm, długość ogona 34–59 mm, długość ucha 6–19 mm, długość tylnej stopy 5–10 mm, długość przedramienia 32–47,7 mm; masa ciała 4–19 g.
Systematyka Rodzaj (w randze podrodzaju w obrębie Chalinolobus) zdefiniował w 1875 roku irlandzki zoolog i fotograf George Edward Dobson w artykule zatytułowanym O rodzaju Chalinolobus, wraz z opisami nowych lub mało znanych gatunków, opublikowanym na łamach „Proceedings of the Zoological Society of London”. Dobson wymienił trzy gatunki – Chalinolobus argentatus , Kerivoula poensis i Scotophilus variegatus – z których gatunkiem typowym jest Kerivoula poensis (łatnik równikowy).
Etymologia Glauconycteris: glaukos ‘niebieskoszary, modry’; νυκτερις nukteris, νυκτεριδος nukteridos ‘nietoperz’. Niumbaha: nazwa Niumbaha oznaczająca w języku pazande ‘rzadki, niezwykły’.