Żaglouch (Histiotus) – rodzaj ssaków z podrodziny mroczków (Vespertilioninae) w obrębie rodziny mroczkowatych (Vespertilionidae).
Rozmieszczenie geograficzne Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Ameryce Południowej.
Morfologia Długość ciała (bez ogona) 51–70,2 mm, długość ogona 40–62 mm, długość ucha 20–39,5 mm, długość tylnej stopy 6–12 mm, długość przedramienia 41,8–51,1 mm; masa ciała 8–20 g.
Systematyka Rodzaj zdefiniował w 1856 roku francuski paleontolog i zoolog Paul Gervais w rozdziale zatytułowanym Dokumenty zoologiczne służące jako monografia nietoperzy południowoamerykańskich, opublikowanym w publikacji pod redakcją François-Louisa Laporte’a o tytule Wyprawa do centralnych rejonów Ameryki Południowej: z Rio de Janeiro do Limy i z Limy do Para. Gatunkiem typowym jest (oznaczenie monotypowe) żaglouch tropikalny (H. velatus).
Etymologia Histiotus (Histictus)': istion ‘sieć, żagiel’; ους ous, ωτος ōtos ‘ucho’. Simonycteris: gr. σιμος simos ‘zadartonosy, płaskonosy’; νυκτερις nukteris, νυκτεριδος nukteridos ‘nietoperz’.