Park Narodowy Botniku Północnego (, ) – fiński park narodowy w północnej części zatoki Botnik Północny, stanowiącej najbardziej na północ wysuniętą część Morza Bałtyckiego. Został utworzony w 1991 roku. Zajmuje powierzchnię 158,85 km², z czego 156,8 km² to obszary wodne, a 2,05 km² wyspy. Obszar parku przylega do granicy morskiej ze Szwecją. Zarządcą Parku Narodowego Botniku Północnego, podobnie jak wszystkich pozostałych fińskich parków narodowych, jest przedsiębiorstwo Metsähallitus.
Do parku narodowego należy około 30 wysp i raf w archipelagu na zatoce w pobliżu miast Kemi i Tornio. Brzegi wysp są zazwyczaj skaliste, a wody w tym rejonie płytkie, na większości akwenu głębokości nie przekraczają 10 m. Na północnym brzegu wyspy Vähä-Huituri znajdują się naturalne piaszczyste plaże. Z kolei na wyspie Pensaskari powstało małe jezioro, które zostało odcięte od morza. Starsze wyspy są pokryte lasami.
Do wysp można dotrzeć jedynie za pomocą łodzi, a zimą – po lodzie, ale tylko od strony Tornio (czyli od zachodu), ze względu na istnienie głębokowodnego żeglownego kanału pomiędzy Kemi i Tornio, w którym pokrywa lodowa jest usuwana.